ေရေျမျခားတဲ့ ခ်စ္သူမ်ား..

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ ရက္ . လူေတြေျပာၾကတာက ခ်စ္သူမ်ားေန႔တဲ့..ဒီလိုေန႔မ်ိဳးဆို ျမန္မာျပည္မွာ ေနစဥ္က ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားခဲ့ ရတဲ့ ေန႔ေလး တစ္ေန႔ေပါ့။...
တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ က်ေနာ့္ ခ်စ္သူဆိုတဲ့ ေကာင္မေလး က အဲဒီေန႔ မွာေမြးဖြားလာတဲ့ အခ်စ္နတ္သမီး ေလးတစ္ပါးေပါ့..သူ႔နာမည္က ဗီးနပ္စ္ (Venus) တဲ့...။

ကံၾကမၼာ အလွည့္အေျပာင္းေၾကာင့္ သံသရာ တစ္ေကြ႔မွာ ဆံုေတြ႔ရတဲ့ အျဖစ္လို အထိမ္းအမွတ္ ပစၥည္းေတြေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ေလးတစ္ဆိုင္ ေရွ႔မွာ ေတြ႔ခဲ့ရတာေပ့ါ...
မ်က္၀န္းနက္နက္ေလးနဲ႔ ေကာ့ေမွာင္ေနတဲ့ မ်က္ေတာင္ေလးေတြ ၊ ပါးခ်ိဳင့္ေလးနဲ႔ ျပံဳးလိုက္ရင္ လွပတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြ၊ ေျဖာင့္စင္းေနတဲ့ ဆံေကသာနဲ႔ ေတြ႔လိုက္
ရတဲ့ ခဏတာေလးမွာ က်ေနာ့္ရင္ေတြ လႈတ္ခတ္သြားခဲ့ရတယ္..ဆိုင္ေလးထဲမွာ ဟိုဟိုဒီဒီေလွ်ာက္ၾကည့္ရင္း က်ေနာ္လိုခ်င္တဲ့ အသည္းပံု ဖေယာင္းခြက္ေလးကို
လွမ္းကိုင္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ႏူးညံ့တဲ့ အထိအေတြ႔ တစ္ခုေၾကာင့္ တဒဂၤ မွင္တက္ခဲ့မိတယ္.....သူ႔ႏႈတ္ခမ္းက ' အို...' ဆိုတဲ့ အသံနဲ႔အတူ ပန္းႏုေရာင္လႊမ္းသြားတဲ့
သူ႔မ်က္ႏွာ ေလးနဲ႔ ဆံုေတြ႔လိုက္မိတယ္....က်ေနာ့္ပါးစပ္က 'Sorry.....'ဆိုတဲ့ စကားေလးတစ္ခြန္း ခုန္ထြက္သြားတယ္......

ေနာက္တစ္ႏွစ္္အၾကာ ၂၀၀၈ ေဖေဖာ္၀ါရီလထဲမွာ သူ႔နဲ႔က်ေနာ္ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္...(ပိုးပန္းမႈမ်ားကို ခ်န္လွပ္ထားပါသည္..။)ဖူးစာေရးနတ္ႏွင့္ ေဖေဖာ္၀ါရီ
၁၄ ရက္ကို က်ေနာ္ေက်းဇူးတင္ေနမိပါသည္။သို႔ေသာ္..."သမုဒၵရာ ၀မ္းတစ္ထြာ" ဆိုေသာ စကားႏွင့္အညီ က်ေနာ္ ကိုရီးယားႏိုင္ငံ သို႔ ၂၀၀၉ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ ရက္
မတိုင္မီထြက္ခြာခဲ့ ရပါသည္..။က်ေနာ္ခ်စ္ေသာ ျမန္မာျပည္ ၊က်ေနာ္ခ်စ္ေသာ က်ေနာ့္ ေက်းဇူးရွင္ မိဘႏွစ္ပါး ၊က်ေနာ့္ခ်စ္သူ ..အရာအားလံုးကို စြန့္ခြာျပီး ေရျခား
ေျမျခားကို က်ေနာ္ေျခခ်ခဲ့ရပါသည္။ အင္တာနက္ အီးေမးလ္မွတစ္ဆင့္ ေျပာခ်င္တာေျပာလို႔ရေပမယ့္ က်ေနာ့္စိတ္မွာမေျဖသာခဲ့ပါ..တိုင္းတစ္ပါးလူမ်ိဳးေတြၾကား
ေနထိုင္ရေပမယ့္ အမိျမန္မာျပည္ကို အခ်ိန္တိုင္း ၊စကၠန္႔တိုင္း သတိရလြမ္းဆြတ္ေနမိပါသည္။ ဒီလို ၁၄ ရက္ ေန႔မ်ိဳးမွာ ခ်စ္သူအတြက္ Valentine's လက္ေဆာင္ ၊
ေမြးေန႔ လက္ေဆာင္ ကို ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် မေပးႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ အလြမ္းေျပ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကို အီးေမးလ္ မွတစ္ဆင့္ သူ႔ရဲ႔ ႏွလံုးသားဆီသို႔ ပို႔လိုက္ရပါသည္....။
ကဗ်ာေခါင္းစဥ္က " ေရေျမျခားတဲ့ ခ်စ္သူမ်ား" တဲ့...။

ၾကာျပီေနေ၀း ၊ ရက္ေတြေဆြးလို႔
ေ၀းရပ္တစ္ေနရာ ၊ ေရာက္ေနျပန္လည္း
တမ္းတစိတ္က ၊မင္းဆီမွာမို႔
ငါၾကိဳးစားတာ ၊မင္းအတြက္ပါ........။
မ်က္လံုးမွိတ္လို႔၊ ညအိပ္တိုင္းလည္း
မင္းအရိပ္ေတြပဲ ၊ ျမင္ေနဆဲမို႔
ဘယ္လိုေ၀းေ၀း ၊စိတ္ခ်င္းနီးလို႔
ၾကည္ႏႈးမိဆဲ ၊ ၀မ္းသာျမဲပါ......။
ႏွစ္ကိုယ္တူဘ၀ ၊ တည္ေဆာက္ဖို႔ရာ
ေခၽြးနည္းစာနဲ႔ ၊စုကာေဆာင္းလည္း
သူစိမ္းေတြၾကား ၊ ေထြျပားစိတ္က
မင္းထံပါးကို ၊အေရာက္ျပန္ခ်င္လည္း
ရည္မွန္းထားရာ ၊ဘ၀ခရီးလမ္းမွာ
တင့္ေတာင့္တင့္တယ္ ၊ေနႏိုင္ေစဖို႔
ငါေလ...တိုးလို႔ ၊ ၾကိဳးစားရွာေနဆဲပါ.......။
တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ၊ေရာက္လာျပန္တဲ့
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၊ ၁၄ဆီသို႔........
စိတ္ကူးမိတိုင္း ၊ၾကည္ႏႈးရႊင္ပ်
မင္းမ်က္ႏွာလည္း ၊မျမင္ရျပန္
တီတီတာတာ ၊ခ်စ္ခြန္းစကားလည္း
မၾကားရျပန္ ၊တမ္းတ မွန္းဆကာ
လြမ္းလွ ႏြမ္းလ်မိေတာ့ ၊
ငါ့ခံစားခ်က္ မင္းသိဖို႔ရာ ၊
ဒီကဗ်ာေလးသာ ထုတ္ပိုးသိမ္းဆည္း ၊
မင္းဖတ္ဖို႔ရာ အီးေမးလ္နဲ႔သာ၊ပို႔လိုက္ရျပီ...... ။ ။ (ေရႊမင္းသား)

က်ေနာ္ ဒီကဗ်ာေရးေနမိရင္း လြမ္းဆြတ္ သတိရစိတ္ေတြ မထိမ္းႏိုင္ခဲ့တဲ့အတြက္ က်လာတဲ့ မ်က္ရည္ေတြကို ' ဆိုဂ်ဴ ' နဲ႔ေရာျပီး ေသာက္ခြင့္ ျပဳပါဗ်ာ..ျမန္မာျပည္ကို
အရမ္းလြမ္းတာပဲ...ျပီးေတာ့ က်ေနာ့္ ခ်စ္သူ ၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ ရက္ ..........။ ။

(ခ်စ္သူမ်ားေန႔တြင္ ခ်စ္သူတိုင္းေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၾကပါေစ...တိုက္ဆိုင္မႈမ်ား ရွိခဲ့လွ်င္ ခြင့္လႊတ္ၾကပါ....ေရျခားေျမျခား သို႔ ေရာက္ရွိေနၾကေသာ "ေရႊျမန္မာ"မ်ားအတြက္
ရည္ရြယ္၍ အမွတ္တရ ေရးဖြဲ႔ သီကံုးထားပါသည္။)

အလင္းဖြင့္ခ်ိန္ (တာရာမင္းေ၀ >>လူနံပါတ္ (၁၃) )

အလင္းဖြင့္ခ်ိန္ ၀တၱဳ ကို တာရာမင္းေ၀ ေရးသားေသာ လူနံပါတ္ (၁၃) မွ ကူးယူထားပါသည္။

-"ေအး...ငါက လက္ဖက္နဲ႔ကြမ္းယာ တင္ျပီး ေခၚလို႔ ရတဲ့ နတ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး ၊ဒါေပမယ့္ မင္းေတြ႔ ခ်င္တဲ့ ေလာကပါလ နတ္ဆိုတာ ကေတာ့ ဟုတ္တယ္။ မင္းက ငါ့ကို ဘာကိစၥ ေတြ႔ ခ်င္ ရတာလဲ..."
ဒီလိုပါ.. က်ြန္ေတာ္ဟာ လူေတြရဲ႔ ေျခေထာက္နဲ႔ အတူေန ရပါတယ္..

-"မင္းက ဖိနပ္လား ၊ နံပါတ္ ဘယ္ေလာက္ လဲ"
နံပါတ္အရ ဆိုရင္ေတာ့ သုည ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္ ၊ ဒါေပမယ့္ က်ြန္ေတာ္က ဖိနပ္ မဟုတ္ပါဘူး

-"ဆံပင္လည္း တစ္မ်ွင္မွမရွိဘူး..ေျပာင္ေခ်ာၾကီး...ဘာလဲ မင္းက ကတုံးအ, အၾကီးလား..က ၾကီးကေန စျပီး တံုး လိုက္တာ အ အထိလား.."
မ.....မဟုတ္ပါဘူး ခင္ဗ်ာ..

-"၀ိုင္း၀ိုင္း လံုးလံုးၾကီး ဆိုေတာ့ ဘာလဲ....မင္းက ျဂိဳလ္ ကမၻာလံုးလား..."
အိုး..မေတြးေကာင္း...မေတြးရာပါခင္ဗ်ာ...ေျမဆြဲအား အေၾကာင္း ကိုေတာင္ နားမလည္ပါဘူး
-
"မင္းကိုယ္ေပၚမွာလည္း အကြက္ေတြ အစင္းေတြနဲ႔ .....ဘာလဲ မင္းက က်ားသစ္လား....ဒါမွမဟုတ္ ေခြ ထားတဲ့ စပါးၾကီး ေျမြလား.."
က်ြန္ေတာ္သာ အဲဒီလို ေကာင္ေတြ ဆိုရင္ လူေတြက က်ေနာ့္ကို ေျခေထာက္ နဲ႔ ဘယ္ကန္ရဲပါ့မလဲဗ်ာ...
-
"လူေတြက မင္းကို ဘာေၾကာင့္ ကန္ ၾကတာလဲ..မင္းက ဘာလဲ..."
က်ြန္ေတာ္ က ေဘာလံုး ပါ...
-
"ငါက ရိုနယ္ဒို လည္းမဟုတ္ဘူး....ေဒးဗစ္ဘက္ခမ္းလည္း မဟုတ္ဘူး....ေဘာလံုးလည္း မကန္ဘူး ၊အိမ္ကြင္း လည္းမကန္ဘူး ၊ အေ၀းကြင္း လည္း လိုက္ မကန္ ဘူး ၊မင္းလို ေဘာလံုးက ငါ့ဆီ ကိုဘာကိစၥ လာရတာလဲ..."
ဒီလိုပါ က်ြန္ေတာ္ က ပြဲေတြမွာ အကန္မခံခ်င္လို႔ပါ....

-"ဘာျဖစ္လို႔လဲ..."
သူတို႔ ရဲ႔ ျပိဳင္ ပြဲေတြက အရံႈးနဲ႔ အႏိုင္ လုတာေတြ ျဖစ္ေနလို႔ပါ..

"ျပိဳင္ပြဲ ဆိုတာကေတာ့ ဒီလိုပါပဲ..ဖလားလုမယ္...အလံလုၾကရတယ္....အဲဒီအတြက္ အရႈံးအႏိုင္ လုၾကရတယ္ ဒါပဲေပါ့...သဘာ၀ပဲေလ...."
ဟုတ္ကဲ့...က်ေနာ္ကလည္း အဲဒါကို မႏွစ္ျမိဳ႕တာပါ...သူတို႔ဘာသာ အရႈံး အႏိုင္လုတဲ့ပြဲမွာ က်ေနာ္က ဓားစာခံ မျဖစ္ခ်င္လို႔ပါ..

"ကဲ..ထားပါေတာ့...ျပိဳင္ပြဲမွာ အကန္မခံ ခ်င္ရင္ မင္းက အခု ဘယ္လို ျဖစ္ခ်င္တာလဲ.."
ကေလး တစ္ေယာက္က က်ေနာ့္ ကို နံရံဆီ ဘုန္းခနဲ ကန္လိုက္ ၊က်ေနာ္က ျပန္ကန္ထြက္လိုက္ ၊ သူက ျပန္ ကန္လိုက္ ၊ က်ေနာ္က ျပန္ကန္ထြက္လိုက္ နံရံၾကီးက တေဗာင္းေဗာင္း လက္ခုပ္တီးလိုက္ အဲဒီလိုပဲ..ေနခ်င္ ပါတယ္...

"ဘာျဖစ္လို႔ပါလိမ့္..."
လူေတြေျပာ ေလ့ရွိၾကပါတယ္..နံရံကို ေခါင္းနဲ႔ ေျပးေျပးျပီး ေဆာင့္တယ္လို႔တာေျပာတာေျပာၾကတယ္ ၊ တကယ္မလုပ္ၾကပါဘူး..က်ေနာ္က တကယ္လုပ္ျပ ခ်င္တာပါ...အဲဒီလို လုပ္ျပတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ လည္း သူတစ္ပါးက အျပစ္ ကင္းကင္းနဲ႔ ေပ်ာ္ေစခ်င္လို႔ပါ...

"အလာၾကီးပါလား...ဘာကိစၥ ဒီအေတြး ၀င္ရတာလဲ...."
ေလာကၾကီးမွာ လူေတြ မိုးလင္းသလိုေပါ့....က်ေနာ့္ အေတြး အေခၚေတြ မိုးလင္းလာတာပါ ၊က်ေနာ့္ ကိုယ္ က်ေနာ္ နံနက္ခင္း ဆီ ဂိုးသြင္းလိုက္တာပါ...

"အဲဒီေတာ့...ငါ ဘာလုပ္ေပးရမွာလဲ...."
က်ေနာ့္ စိတ္၀ိညာဥ္ ကို မ်က္ႏွာ သစ္ခ်င္လို႔ပါ...အဲဒီအတြက္ ေလာကပါလ နတ္မင္းၾကီးဆီမွာ အကူအ ညီ လာေတာင္းတာပါ....ေရစင္ေလး တစ္ေပါက္ေလာက္နဲ႔ က်ေနာ့္ ကို ေတာက္ေပးေတာ္မူပါ......

ေလာကပါလ နတ္မင္းၾကီးက ျပံဳး၏ ။ သူ႔အျပံဳး ေအာက္မွာ တိမ္တိုက္ တို႔ကလည္း ၀င္းလဲ့ မႈန္ျပာ သြားၾက ေလသည္ ။ ။

မိုးရြာေနတဲ့ ေန႔ေလး တစ္ေန႔ (၃)

သူၾကည့္တတ္မယ္ဆို က်ေနာ့္ရဲ့ မ်က္၀န္းထဲကတစ္ဆင့္ ရင္ထဲမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အခ်စ္စိတ္ ကို ျမင္ရမွာပါပဲ.... က်ေနာ္ကေတာ့ သူ႔မ်က္၀န္းကို ၾကည့္ေပမယ့္ ရင္ထဲက သူ႔ရဲ့ အခ်စ္စိတ္ကို ဘယ္လိုမွ ခန္႔မွန္း လို႔ မရခဲ့ပါဘူး... ဘာ ေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္က ဘာအခ်စ္ ဒီဂရီ ၊ ဘာအခ်စ္ဘြဲ႔ မွ မရခဲ့တဲ့ အခ်စ္ပါေမာကၡ မဟုတ္လို႔ပါပဲ....သင္က ေရာ မ်က္၀န္းထဲကတစ္ဆင့္ အခ်စ္ကို ဘယ္လို ဖတ္ရမယ္ဆိုတာ သိပါသလား...?

သူနဲ႔ အတူသြား ၊အတူလာ ခဲ့တဲ့ ရက္ေတြ မၾကာေညာင္းေသးေပမယ့္ က်ေနာ့္ရဲ့ သူ႔အေပၚမွာ ထားခဲ့တဲ့ သံေယာဇဥ္ ကေတာ့ သူ႔ကို လႊမ္းျခံဳ ရစ္ပတ္ေနမယ္ လို႔ေတာ့ ယံုၾကည္ေနမိတယ္....သူနဲ႔မေတြ႔ရတဲ့ ရက္ေတြဟာ (၇)ရက္ေ၀း လို႔ ႏွစ္ေပါင္း(၇၀၀) ၾကာတယ္ထင္ရတဲ့ ကိႏၷရီ ၊ ကိႏၷရာ ေမာင္ႏွံ ထက္ေတာ့ ေလ်ာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး....လြမ္းရတဲ့ ညေတြကလည္း တစ္ေထာင့္ တစ္ည ထက္ေတာင္ မ်ားမယ္ထင္ပါတယ္......ေရးတတ္ သလိုေလွ်ာက္ေရးေနတာ လို႔ သင္ကေတာ့ ထင္ပါလိမ့္မယ္...ဒါေတြဟာ မုသားမပါ ၊ ရင္ထဲကထြက္ေပၚလာ တဲ့ က်ေနာ့္ ရဲ့ ခံစားခ်က္ေတြပါ...လြမ္းလြန္းလို႔ စိုက္ၾကည့္ခဲ့ ရတဲ့ သူ႔ ရဲ့ ဓါတ္ပံု ေလးသာ အသက္ရွိခဲ့မယ္ဆို ရင္ ခုခ်ိန္ မွာ ရွက္ေနေတာ့မယ္....ရင္ထဲမွာေရာ....သူ႔ကိုေတြ႔ရင္ေရာ..... က်ေနာ္အျမဲ ေျပာျဖစ္တဲ့ စကားတစ္ခြန္း ကေတာ့..


ခ်စ္တယ္.................ခ်စ္တယ္္.............................ခ်စ္တယ္္....ဆိုတာပါပဲ......

မိုးရြာေနတဲ့ ေန႔ ေလးတစ္ေန႔ (၂)

ျမင္ျမင္ခ်င္း ခ်စ္ခဲ့မိတဲ့ က်ေနာ့္ရဲ့ အျဖစ္ကို အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္ မဟုတ္ဘူးလို့ သင္ေျပာႏိုင္ပါသလား ? က်ေနာ့္ဘက္က ေသခ်ာတာတစ္ခု ကေတာ့ သူ့ကို " အရမ္း ခ်စ္တယ္ " ဆိုတာပါပဲ..။သင္က အဲဒီလို စဥ္းစားမိ ရင္လည္း စဥ္းစားၾကမွာပါပဲ....မုသားလို့ သင္ထင္ျမင္မွာပါ..ဒါေပမယ့္ ဒါဟာအစစ္အမွန္ ပါ.... ရက္ေတြ ၊လေတြ ၊ ႏွစ္ေတြ ၾကာလာပါမွ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္ ေပၚလာႏိုင္သလို ၁ မိနစ္ ၊ ၁ စကၠန့္ ၊ တစ္ဒဂၢၤ အခ်ိန္ ေလး အတြင္းမွာ ရင္ထဲက အခ်စ္ေတြ ပြင့္ဖူးလာမယ္ တိုတာကိုေတာ့ က်ေနာ္ ေျပာႏိုင္ပါတယ္...........
ဘာမိတ္ကပ္မွ ခ်ယ္သမထားတဲ့ သူ႕ ရဲ့ အေၾကာ စိမ္းမ်ားယွက္ႏြယ္ ေနတဲ့ မ်က္ႏွာ ၊ ႏႈတ္ခမ္းနီ မဆိုးထား လည္းဘဲ လွပေနတဲ့ သူ႔ ရျ့ႏႈတ္ခမ္းေလး ၊ေက်ာပိုးအိတ္ေလးကို လြယ္ပိုးထားတဲ့ သူ႔ ရျ့ ဟန္အမူအရာ ၊ ဘယ္ လိုပဲ ၾကည့္ၾကည့္ လွပေၾကာ့ရွင္းေနတဲ့ သူ႔ ကို ခင္မင္ ရင္းႏွီး တာထက္ပိုျပီး ရင္ခုန္သြားမိတာ က်ေနာ္ လြန္မလား.....?
အခ်စ္ကို လူေတြက အမ်ိဳးမ်ိဴး ေျပာၾကပါတယ္...

ရယူ ပိုင္ဆိုင္ ျခင္း...................
ေပးဆပ္ျခင္း..........................
စြန့္လႊတ္ျခင္း.......................
အနစ္နာခံျခင္း..........................
တန္ဖိုးထားျခင္း.......................
နားလည္မႈ ၊ ၾကင္နာမႈ ၊ ရိုးသားမႈ ၊ ပြင္းလင္းမႈ ၊ စသျဖင့္ ေပါ့ေလ....သင္ကေရာ ဘယ္လို ထင္ထားလဲ.....?

လူေတြက ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အခ်စ္ဆံုး.....တဲ့ ။ ဒါေပမယ့္ သူ႔မွာ ၾကင္ယာဘက္ေတာ့ ရွိရမွာေပါ့ ၊သူ႔ကိုယ္သူ ခ်စ္ေနလိုံလဲ မျပီးေသးဘူးေလ.....က်ေနာ္တို႔ ေတြဟာ ပုထုဇဥ္ လူသားေတြပါ..အခ်စ္နဲ႔႔ ကင္းေအာင္ ေန လို႔ မရပါဘူး.......

အခ်စ္မွာ မ်က္စိ မရွိသလို...................

အခ်စ္ကို ရူးသြပ္ျပီး ခ်စ္မိျပီ ဆိုရင္ အျပစ္ေတာ့ မရွိႏိုင္ပါဘူး........ေနာ္....။

ေလာကၾကီးမွာ က်ေနာ္ မၾကားခ်င္ဆံုးေသာ စကားက " မုန္းတယ္ " ဆိုတာကိုပါ..သင္ကေရာ...........?

မိုးရြာေနတဲ့ ေန႔ေလးတစ္ေန႔ (ကဗ်ာ)

မိုးရြာေနတဲ့ ေန႔ေလးတစ္ေန႔
(ကဗ်ာ)



အခ်စ္ရဲ့ ေလွတစ္စင္း ေပၚမွာ..

ခရီးသြားေနၾကတဲ့ လူ ႏွစ္ေယာက္.....

အာဒံ နဲ႔ ဧ၀ ေတာ့မဟုတ္ဘူး..

ဒါေပမယ့္ ခ်စ္တဲ့ေနရာမွာ သူတို႔ထက္ မေလ်ာ့ႏိုင္ဘူး......

ရိုမီယို နဲ႔ ဂ်ဴးလိယက္ မဟုတ္ဘူး..

ဒါေပမယ့္ သူတို႔မွာ ခ်ိဳျမိန္္တဲ့ အနမ္းေတြ ရွိၾကတယ္.......

မိုနာလီဇာ က အလွဘုရင္မ တဲ့လား.....

ဟား...ဟား..

ကိုယ့္ခ်စ္သူက သူ႔ထက္ေတာင္ လွေသးတယ္....

ဘယ္သူေတြ ဘာေျပာဦး မလဲ......?

သူတို႔ ေျပာတာေတြထက္ ကိုယ့္ခ်စ္သူက ပိုတယ္ကြာ.....

မိုး က ဖြဲဖြဲေလး က်လို႔ေပါ့.....

အဲဒီေန႔မွာပဲ ကိုယ့္ရင္ထဲက အခ်စ္ ေတြ ပြင့္ဖူးခဲ့တာေပါ့....

ေဟာ...ဟိုမွာ....ပန္းသီးတစ္လံုး......

ေရာ့......မင္းအတြက္...

ကိုယ့္ အခ်စ္ ကို မင္းနားလည္ဖို႔......

အရသာ အရွိဆံုး ေကာ္ဖီ ေတြထဲမွာ..........

မင္းေမႊေပးခဲ့ ဖူးတဲ့ Chocolate ေကာ္ဖီ.............

အရာရာတိုင္း ဟာ ကိုယ့္အတြက္.......

အခ်ိဳျမိန္ဆံုး.......

အဲဒီေန႔က " မိုးရြာေနတဲ့ ေန႔ေလးတစ္ေန႔ "
ေပါ့.......။         ။